دانشگاه صنعتی شریف-پردیس بین المللی کیش

سن ۱۴ سالگی: تا پارسال هر كی بهشون می گفت: چطوری؟ می گفتن: خوبم مرسی! حالا میگن: مرسی خوبم!

سن ۱۵ سالگی: هر كی بهشون بگه سلام ، میگن: علیك سلام! ... نقاشیشون بهتر میشه (بتونه كاری و رنگ آمیزی و ...!)

سن ۱۶ سالگی: یعنی یه عاشق واقعین! ... فردا صبح هم می خوان خودكشی كنن! ... شوخی هم ندارن!

سن ۱۷ سالگی: نشستن و اشك می ریزن! ... بهشون بی وفایی شده! ... (كوران حوادث!)

سن ۱۸ سالگی: دیگه اصلا عشق بی عشق! ... توی خیابون جلوی پاشون رو هم نگاه نمی كنن!

سن ۱۹ سالگی: از بی توجهی یه نفر رنج می برن! ... فكر می كنن اون یه آدم به تمام معناست!

سن ۲۰ سالگی: نه ، نه! ... اون منو نمی خواست! ... آخرش منو یه كور و كچلی می گیره! می دونم!

سن ۲۱ سالگی: فقط ۲۷-۲۸ سالگی قصد ازدواج دارن! فقط!

سن ۲۲ سالگی: خوش تیپ باشه! پولدار باشه! تحصیلكرده باشه! قد بلند باشه! خوش لباس باشه! ... (آخ كه چی نباشه!)

سن ۲۳ سالگی: همه ء خواستگارا رو رد می كنن!

سن ۲۴ سالگی: زیاد مهم نیست كه چه ریختیه یا چقدر پول داره! فقط شجاع باشه! ما رو به اون چیزایی كه نرسیدیم برسونه!

سن ۲۵ سالگی: اااااااه! پس چرا دیگه هیچكی نمیاد؟! ... هر كی می خواد باشه ، باشه!

سن ۲۶ سالگی: یه نفر میاد! ... همین خوبه! ... بــــــــــله!

سن ۲۷ سالگی: آخیـــــــــــش!

سن ۲۸ سالگی: كاش قلم پات می شكست و خواستگاری من نمیومدی